“Kendine yeni bir yol arayan kişi…”

Kaynak: Yürüme, Oruç Aruoba, Metis Yayınları, Beşinci Basım Ocak 2003, İstanbul, s. 76-81 

Kendine yeni bir yol arayan kişi, önce,

kendinden önce yürünmüş yollara bir bakar

– kendi yürümek isteyebileceği yola benzer

bir yol bulmak için; çoğunlukla da bulur-

ama, acaba, o bulduğu yol(lar),

tam da bulduğu yol(lar) olarak,

kendi aradığı yola aykırı değil mi?-

Yeni bir yol aramıyor muydu, arayan kişi

– ne işi var öyleyse, eski (yürünmüş)

yollarda?!

Belirli bir yol arayan kişi için en büyük

tehlike, o yolu bir yerde durarak, ‘bakarak’

arayabileceğini (hatta, bulabileceğini)

sanmasıdır – çünkü, yollar bulunmaz:

yürünür; yerlerde ise, olsa olsa, durulur

– onlar, bulunur; artık, yürünmez…

Yola çıkacak kişinin aşması gereken

ilk ve en önemli engel,

kendi yerleşikliğidir:

kendi yeri,

– kendisidir…

gitmek_1-696x928

Kişi niçin yola çıkar ki?

– Yürümek istediği için…

Bunun da, tutturduğu yolla

hiçbir ilgisi olmayabilir

– çoğunlukla da, yoktur…

gitmek1

Ancak bir yeri terketmesi gerektiğini

anlayan kişi, bir yola çıkabilir

– ve tersi: ancak bir yola çıkması gerektiğini

anlayan kişi, bir yeri terkedebilir.

Bir yeri terketmesi gerektiğini anlayan kişi,

daha çıkacağı yol konusunda hiçbirşey bilmese bile,

yola çıkmasının gerekliliğini biliyordur

– zaten , onu o yeri terketmesi gerektiği

konusunda ikna eden de, o çıkması gereken

yeni yoldur.

Kendine yeni bir yol arayan kişinin yönünü,

eski yerinin koşulları ile kendi güdüleri, eğilimleri

yönelimleri, elbirliğiyle hazırlarlar.

gitmek_kapak

Bir yola çıkan kişi,

bir yerden bıkandır;

bir yerde konaklayan ise,

bir yolda yorulan – bu

iki konum böylesine farklı…

gitmek-ve-gelmek-1

Yerleştiği yerde kendini yersiz hisseden kişi,

çevresine bakınırken,

yola çıkabileceği bir yön arıyordur

– yerleşiklik, eninde sonunda,

bir yola çıkaran bir yer;

bir yöne yönelen bir yol

olup çıkar.

11l3ejr

Yerinin, ‘söz konusu’ bile olamayacağına

gerçekten, temelden ‘ikna’ olmayan kişi,

yola çıkamaz – çıksa bile, hep,

eski yerinde kalacak olan aklı,

yolu yürürken adımlarını dolaştıracaktır.

Salt arayan kişi, ne yönü, ne yolu, ne yeri

bulabilir: Ancak bir yerden ayrılabilendir,

yolu bulabilen – ne aradığını ‘bilen’ değil,

nereden ayrılacağına karar verebilen…

Sahici yerini bilmeyen kişi için,

yön de yoktur, yol da – meğer ki,

kendi yersizliğinden bir yön ve bir yol

çıkara, edine…

1_J7IKnyRZU5Pr3ZsM4EkmOg

“Kendine yeni bir yol arayan kişi…”” için bir yanıt

  1. Yola çıkmanın gerekliliğini anlamak o kadar da kolay değil, tüm yaşam bağlarımız bizi durduruyor ama zamanı gelince yola çıkmalı kaç yaşında olursak olalım..inanılmaz bir özgürlük duygusu, kendinle başbaşa kalabilmek ve hayata farklı bir pencereden bakabilmek. Teşekkürler Oruç Aruoba

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s