“Analara evlat ölüsü öptürmeyin”

Ayhan Hünalp: Şair ve yazar. (D. 1927, Bitlis, – Ö. 21 Mart 2013, İstanbul) Ankara Mimar Kemal İlkokulu, Ankara Atatürk Lisesi (1947), Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Türkoloji Bölümü (1953) mezunu. Öğrencilik yıllarında gazeteciliğe başlayarak Ulus, Tercüman, Hürriyet, Son Saat gazeteleri ve Kaynak dergisinde muhabir, düzeltmen, yazar, yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Türkiye İşveren Sendikaları Konfederasyonu Basın Sekreterliği yaptı (1964). Şişe Cam Genel Müdürlüğü Basın Müşaviri iken emekli oldu (1978). Sonraki yıllarda özel kuruluşlarda basın müşavirliği, özel eğitim kurumlarında öğretmenlik yaptı. Ayhan Hünalp, 21 Mart 2013 günü İstanbul’da vefat etti. 

İLESAM ve Türkiye Yazarlar Sendikası üyesi olan Ayhan Hünalp’in şiirleri 1943’ten itibaren Kaynak, Aile, ÜLkü, Yeditepe, Varlık, Türk Dili, Seçilmiş Hikâyeler, Tercüman, Cumhuriyet, Çağrı, Tarla, Maya gibi dergi ve gazetelerde yayınlandı. Yazıları Romence, Sırpça, Arapça, Ermenice, İngilizce, Almanca ve İbraniceye çevrildi. 

YAPITLARI

Şiir: Üç Otuz Para (1950, hakkındaki yazılarla, 1969), Bir Martı Öttü (1964), Uzak Maviler (1981).

Roman: Küçük İstasyonlar (1954), Vapur Düdükleri (1962), Şarkısız Dünyaların Orkinosları (1977).

Anı: Dağlara Giden Yollar (1974)

Biyoğrafi: Nazif Akıncı (1980).

79f8a24d76df52d51ecaece6889c7d6b

Şair Ayhan Hünalp‘ın “Uzak Maviler” isimli şiir kitabından…

UFUKLAR BENİMDİR

Bütün aydınlıklara el konmuş

Sarmaş dolaş olmuşum karanlıklarla

Dünyaya sığmaz kalbim parçalasalar

Kaldırımlar ayak sesimi tanır

Bir sağanak boşanacak ansızın

Çırıl çıplak taşlara uzanacağım

Kurtulmalıyım günahlarımdan teker teker

Ellerimi başımın altında kenetleyip

Meydan okumalıyım Tanrılara

Ufuklar benimdir tahtlar sizin olsun

b53d97772031fbe79eccdbb4a0aa7145

YURTSEVERLERE SELÂM

Yitik kavgalardan yarımsevdalar kalır

Acı bir soğan gibi gözyaşartıcı

Ergeç yolayrımları gelir çatar

Yabanlaşır kırkyıllık dostluklar

Yılların bölüşüldüğü yastıklar tanımaz yüzlerinizi

Yitik kavgalardan yarım sevdalar kalır

Dallar kırıktır ağaçlarda ve de aynalarda

Artı sonsuzda kaybolur yarım gagalı martılar

Bölüştükçe yücelsen de yasal açılarda küçülürsün

Birgün gelir kavşaklar çelişkilerde düğümlenir

Sen yüreğinden çözülürsün ben yaşamdan

Dallar kırıktır ağaçlarda ve de aynalarda

Gün olur bir servi gölgesi özlersin

Arenalarda kurtlar ulur duymazsın

Uzayıp giden bir denklem olur aşkların

Binlerce ayak basıp geçer ezilirsin

Belki yüksek gerilimli bir tel olursun köylere

Belki ışık belki ses götürürsün

Ellerde kelepçe olur geberirsin belki

Belki de düğüm olursun darağaçlarında kahrolursun

Arenalarda kurtlar ulur duymazsın

En güzeli en yücesi hapishanelerde anahtar

Suçsuz mahpusların ekmeğinde azık gönlünde şiir

Ve de sürüngenlere inat ayakta kalmak

Ya da mertçe erkekçesine

Bir ölüp bin doğarcasına yokolmak

cumartesi-2

ANALARA EVLAT ÖLÜSÜ ÖPTÜRMEYİN

Bir dağbaşında akşam olur yıldızlar üşür

Yollar dolanıp gider kaybolur karanlıklara

Analar tükenir pencerelerde kapıları kollamaktan

Bir delikanlı vurulmuştur elleri bağlı

Ciğerleri zincirlenmiş kasıkları tekmelenmiştir

Bir dağbaşında akşam olur yıldızlar üşür

Ya bacıdır ya kardaş ölen de öldüren de

Günü gelir bir siperde bir mermi bölüşülür

Evlat bizim ona bizim musalla bizim

Nedir bu yolayrımları bu yolkavşakları

Sağı solu yoktur bu işin vatan da bir yürek de birdir

Günü gelir bir siperde bir mermi bölüşülür

Halâ yollarda yankılanır cephane taşıyan kağnılar

Hele bir geceyarısı Ilgaz’dan Yalvaç’tan

                                                        Toroslar’dan geç

Vatanın dörtbir yanına sarmıştı “müstebitler

                                                         müstevliler istilâcılar”

Kış kışlak demeden yayan yapıldak yollara düşenler

Bir tek madalyadan başka birşeyi olmayanlar

Bir tek madalya bile almayanlar

Vuruşanlar bir dilim tayın ekmeğini bile yemeden

Mahmuzlarında zaferlerin terleri soğumamış ölüler

Birgün olur adamdan hesap sorarlar

Halâ yollarda yankılanır cephane taşıyan kağnılar

Vuruşmayın tartışın kurduğunuz pusuları tetikleri

                                                                        bırakın

Sarılıp sarılıp da öpüşün ağlayın yazgınıza

Kalmaz ahı ölüsünü son kez öpen ananın

Solcunun da sağcının da ahı kalmaz uyanın

Hiçbir vatan yoktur böyle kurulan böyle kurtulan

Kırkyılın ozanıyız biz geldik gidiyoruz işte geçtik

                                                                    göçüyoruz

Usandık ölü görmekten ağıt yakmaktan

Mezarcılar usandı gelinlere delikanlılara toprak

                                                                     atmaktan

Kalmaz ahı ölüsünü son kez öpen ananın

Bir dağbaşında akşam olur yıldızlar üşür

Günü gelir bir siperde bir mermi bölüşülür

Halâ yollarda yankılanır cephane taşıyan kağnılar

Sarılıp sarılıp da öpüşün ağlayın yazgınıza

Hiçbir vatan yoktur böyle kurulan böyle kurtulan

Kalmaz ahı ölüsünü son kez öpen ananın

005
Desen: Abidin Dino

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s